Ik wist niet wat mij overkwam, benadrukt Rob Scholtes nog maar eens even. Ik ben echt niet met veel zelfvertrouwen naar Nijverdal gegaan. Het liep goed en wat ik maakte , dat deden mijn tegenstanders niet. Het was dus even schrikken, toen ik uiteindelijk als kampioen werd gehuldigd. .
Veertien jaar na dato en zeventien jaar na mijn eerste Nederlandse titel.
 

Wie over Biljart Artistiek spreekt heeft het altijd over SanderJonen of Ruud de Vos. Zij beheersten in het laatste decennium de bijzondere biljartdiscipline, die ondanks de terugkerende voorspelbare stoten, toch altijd het mysterieuze van het biljartspel in zich heeft.

Maar de Vos en Jonen staan even buiten beeld. In Nijverdal, waar Mastertoernooi, ofwel het Nederlands kampioenschap van de artistiekspelers in theater ZINNiN werd gehouden, stapte Rob Scholtes (42) uit de schaduw van zijn overheersende opponenten en kreeg voor de derde maal in zijn loopbaan de gouden kampioensmedaille omgehangen.
Een super verrassing. niet alleen voor de ` artistieke wereld `, ook niet alleen voor de matadoren titelverdediger Ruud de Vos en dan nog de huidige wereld kampioen Sander Jonen, maar bovenal voor het lijdend voorwerp Rob Scholtes zelf.
Ik heb de titel eigenlijk aan Sander Jones te danken. Zonder Sander had ik het echt niet gered. Ik ga al zo`n tien jaar zeer intensief met Sander Jonen om. we trainen samen en spelen ook demonstraties. Dat is leuker, dan alleen aan de tafel te staan. Voor het NK had ik telkens in mijn achter hoofd, dat ik moest proberen om me voor het Europese kampioenschap te plaatsen . Ik kan altijd goed tegen Ruud de Vos spelen. Dat was nu ook het geval en omdat ik met 3- 2 won was mijn doel"het Europees kampioenschap" bereikt.
Rob Groeide. Had ook in eens meer zelfvertrouwen en stapte zonder scrupules de finale in tegen zijn vriend en trainings maat Sander Jonen. Toen ik in de eerste set voor kwam veranderde mijn wereld maar Sander zette me weer op de grond door en de volgende sets geen figuur te missen. 2- 1 achter, cruciaal in de vierde set was figuur 66 een zweepslagtrekstoot.Ik heb daar altijd moeite mee. Sander heeft die 66 de laatste tien jaar niet gemist. Maakt hij hem dan is het afgelopen.Het wonderlijke gebeurt, Sander mist en ik maak de 66, 2 - 2 .Zo`n kans om kampioen te worden krijg ik nooit meer. En dat klopte. Want in de vijfde set maak ik zeven figuren en Sander zes.